Operatie/revalidatie 04/14/2012
De operatie die ik onderging op 12 maart is met succes verlopen. De operatie omvatte 8 incisies in de onderbenen om de fascia's van de 4 compartimenten te kunnen doorsnijden. Dit is allemaal vlot verlopen. Bovendien werd tijdens de operatie een spierhernia in het linkerbeen gevonden en behandeld. De twee weken na de operatie waren een beproeving van mijn geduld. Gezien ik weinig mogelijkheid had om te bewegen, duurde de dagen lang en moest ik mij beperken tot rusten. Geleidelijk aan kon ik meer en meer rechtstaan, wat wel afzien was bij de eerste pogingen. Maar na 3 weken was normaal wandelen opnieuw mogelijk. De twee weken die daarna volgden gaven veel vertrouwen voor de rest van de revalidatie. Een aantal kiné behandelingen en de goede begeleiding van Dr. Feyen vanuit Geel, maakte dat we snel kunnen overgaan tot de orde van de dag...trainen. De afgelopen 10 dagen kon ik mij dan ook bezig houden met die zaken die mij het meest boeien: trainen en leven zoals het moet. Fietsen, aquajoggen, zwemmen en stabilisatietrainingen vulden de dagen goed. Het gaat erg vlot en de goesting om terug te gaan lopen is dan ook erg groot. Wellicht krijg ik woensdag groen licht om voorzichtig op te bouwen met de looptrainingen. De komende weken zal Rik dan in overleg met de kiné, een weg uit stippelen om mijn lichaam opnieuw volledig belastbaar te maken. Tot nu toe verloopt alles perfect. Dit heb ik enkel en alleen te danken aan de goede begeleiding van een hele groep mensen. Met name Vincent Vanryckeghem, Peter Vanhelden, Dr. Feyen, Rik Didden, familieleden en nog aantal personen die hun steentje hebben bijgedragen. Bedankt! Andreas Add Comment Eindelijk 02/16/2012
Normaal zou ik op 29 december een verdikt te horen krijgen in Leuven en enkele bijhorende testen. Helaas achtte de desbetreffende 'Prof' het niet noodzakelijk om te komen opdagen. Hierop besloot ik een verdere 'samenwerking' stop te zetten. Ik richtte mij, mede door het advies van Vincent Vanryckeghem tot het ziekenhuis in Geel. Daar werd snel en accuraat werk gemaakt om de oorzaak van de blessures te vinden. Na een drukmeting in de verschillende compartimenten is de oorzaak gevonden. Het chronisch compartimentssyndroom waar sprake van is, zal op 12 maart operatief aangepakt worden in beide benen. Daarna kan de revalidatie beginnen. Ik richt mijn pijlen dan ook op 2013. Andreas Stand van zaken 12/09/2011
Het is een tijd geleden dat ik nog iets van me liet horen. Dat heeft zo zijn redenen. Sinds april ben ik namelijk hard aan het trainen geweest zoals men mij vroeg het te doen. Jammer genoeg was dit louter alternatief zo'n 20u per week. Ondertussen ben ik op zoek gegaan naar een diagnose. Daarvoor ging ik eerst naar Herentals, dan naar Leuven en ondertussen naar het SMAK. Geen van de genoemde instanties leken er echt werk van te willen maken. In totaal heb ik ruim 30 consultaties gehad. Elke keer werden nieuwe oefeningen gegeven. Waarop ik vol goede moed aan de slag ging om 'het gebrek' aan de onderbenen recht te zetten. Telkens bouwde ik op start to run wijze op, aangevuld met alternatief werk. Keer op keer kwam de last aan de schenen na 30km/week terug. Ik bleef goedgelovig doen wat ze mij zeiden. Het probleem zit duidelijk niet in de musculatuur verhoudingen want daarvoor ik mij al suf getraind. Ondertussen lig ik een jaar in de lappenmand. Enkele frustraties rijker en enkel vooroordelen bevestigd zien worden. Vreemd dat overal waar ik ga aankloppen, alles op lange baan geschoven wordt, hoewel de symptomen al 6 maanden dezelfde zijn. Frustrerend, als je weet dat ik nog steeds alles geef met de hoop op het beste. Door het gebrek aan steun (lees: geen trainer) is het dan ook onduidelijk of ik hier mee door ga. Na de examenperiode beslis ik over een mogelijke voortzetting. In tussen tijd werd mij via de media ook duidelijk gemaakt dat ik niet meer tot het team van Atletiek Vlaanderen behoor. Helaas kreeg ik daar (nog steeds) geen formele bevestiging van. Op zich maakt dit natuurlijk geen verschil, gezien ik in geen enkele vorm de 'maximale ondersteuning' heb gekregen die volgens de beleidsnota gegeven zou worden. Maar dit is slechts het topje van de ijsberg wat betreft de 'samenwerking'. groeten, Andreas Update 04/28/2011
Sinds januari ben ik niet meer tot lopen toe gekomen, maar sinds vorige week is de echte diagnose eindelijk gesteld en is een definitieve oplossing voor het voetprobleem gevonden. Gedurende ruim 3 maanden trok ik van de ene plaats naar de andere in de hoop een juiste diagnose te krijgen. Telkens moest ik vaststellen dat het om hypotheses ging, dus lang niet zeker dat ze de echte oorzaak van de pijn gevonden hadden. Vorige maand was ik wachten en het afwachten van het effect van de gevolgde behandelingen beu. Daarop besloot ik enkele dagen naar Pellenberg te gaan vanuit Leuven om alles opnieuw te laten testen. Nieuwe scans, echo's, emg's, kortom er moest een oplossing uit de bus komen. Na veel vijven en zessen, kwam Prof Peers met een diagnose. Deze bleek de juiste te zijn en inmiddels voel ik eindelijk verbetering. In samenspraak met Topsport ABC in Leuven volg ik nu een programma van oefeningen om mijn voeten te versterken. Oorzaak van de pijn was een verzakking in de rechtervoet, die aanleiding gaf tot extra druk op een zenuw aan de zijkant van de voet. Nu ben ik aan het werk om de regio op te trainen, zodat ik een verbeterde voetpositie heb in vergelijking met voor de pijn kwam. De oefeningen missen hun effect niet. De pijn is dragelijker en ik kan eindelijk een blik werpen op de toekomst. Voor dit seizoen is dat vrij simpel, het EK en de universiade zijn niet haalbaar. Ondanks het harde werken tijdens de inactiviteit, weken van ruim 20uur duurtraining in het water, op crosstrainer en op de fiets. Dit is een serieuze streep door mijn rekening, maar sport kan hard zijn. Eerste doelstelling is om het trainingsritme van voorheen weer te bereiken, daarna wordt het afwachten. Momenteel loop (lees jog) ik om de twee dagen in stukken van 20'. Dit wordt geleidelijk opgedreven tot normaal weekvolume, daarna hoop ik de intervaltrainingen te kunnen hervatten. Conditioneel zit het heel goed, mijn fiets -en zwemconditie zijn zeer goed. Op de crosstrainer lukt het ook aardig, maar de omzetting naar het lopen zal nog wat tijd vragen. In de loop van mei hoop ik opnieuw pistetrainingen te kunnen doen. Om de zinnen te verzetten richt ik mijn pijlen nu op de sprinttriathlon van Weert op 22 mei. Want ruim 4 maanden zonder competitie vreet aan een mens, als je dag in dag uit veel volume alternatieve trainingen draait. Eind juni evalueer ik de conditie aan de hand van een lactaattest, daarna zal beslist worden wat er dit seizoen nog haalbaar is. Update blessure 02/06/2011
De voetblessure die afvankelijk te wijten was aan een ontsteking, bleek een geheel andere oorzaak te hebben. Na een botscan twee weken geleden, bleek dat er op twee plaatsen een serieuze beschadiging van het bot is. Daarnaast is de aanhechting van de pees op die plaatsen ontstoken. Het is een vraagteken hoe lang het herstel nog gaat duren. Momenteel sta ik al een volle maand aan de kant, wat wel vervelend is aangezien competitie voor het zomerseizoen al bijna uitgesloten is. Blessure 01/16/2011
Sinds dinsdag behoort sporten niet meer tot de mogelijkheden door een hardnekkige voetblessure. Bij het wakker worden dinsdagochtend voelde ik een harde stekende pijn aan de onderkant van mijn voet. Aanvankelijk dachten we dat een dagje rust wel soelaas zou brengen. Maar niets is minder waar, na drie dagen zonder inspanning werd de pijn nog wat intenser. Oorzaak van de pijn is een gevorderde tendinitis op de plantar fascia, de voornaamste pees in de voet die beweegt bij bijna elke beweging. Om deze te laten genezen is dan ook nagenoeg platte rust nodig. Aangezien ik nog met weerstandstraining moest beginnen en de basis conditie zeer goed was, bestaat de kans dat ik de rest van het indoorseizoen laat links liggen. Normaal gezien kan ik minstens 2 weken niet trainen, waardoor de basisconditie wat afgenomen zal zijn. Om dan meteen naar weerstand te gaan voor indoorwedstrijden zou niet verstandig zijn. Ik zou dan nog goed uit de verf kunnen komen, maar dan zou mijn basisconditie eronder lijden. Terwijl ik de basisconditie nog een belangrijke rol zal kennen met oog op Ostrava deze zomer. Woensdag is er uitsluitsel over de ernst van de ontsteking. Voorlopig zit ik in de examens tot 1 februari, wellicht hervat ik de trainingen in de laatste examenweek. PK indoor 01/10/2011
Aanvankelijk stond het PK niet op de planning, maar door onder meer de sneeuw en de daardoor afgelaste corrida in Meeuwen, werd het tijd om de intensiteit wat te verhogen. Door het winterweer werd er besloten om een extra blokje uithouding en basiskracht te doen. Hierdoor is de aerobe conditie optimaal. De anaerobe capaciteit training gaan ook vlotter en vlotter. De weerstand ontbreekt nog volledig, hopelijk kan ik deze week stilaan 800m tempo lopen op training. Zaterdag deed ik een lichte weerstandstraining zodat ik zondag niet voor verrassingen zou komen te staan wat verzuring betreft. Want een maand zonder competitie is toch altijd wat vreemd. Zondag startte ik het PK alsof het een doorgedreven training was. Ik liep aan een egaal tempo makkelijk naar 3'59". Het gevoel was super, maar ik ging bewust niet diep want nadien zou nog een training volgen. De twee 500m na de wedstrijd, eentje op opwarmingspiste en eentje op de wedstrijdbaan gingen vlot in 1'13". Diepgaan lukt voorlopig nog niet en het vechten tegen de klok is ook nog wat onwennig in deze fase van het seizoen. Afgaande op mijn gevoel denk ik dat ik een tijd van onder 3'50" in de benen heb in een snelle wedstrijd. De komende weken hoop ik wat weerstand betreft, eindelijk eens in het rood te kunnen gaan. Want binnen een maand zal ik trachten om enkele toptijden te lopen in internationale wedstrijden. Korte cross Tilburg en 3000m indoor 12/11/2010
Ondertussen is het al twee weken geleden dat ik in Tilburg deelnam aan de korte cross, ik startte niet met uitgesproken ambities aan de wedstrijd aangezien ik redelijk wat trainingsvolume achter de rug had. Ondanks een zwakke start, kon ik vlot opschuiven. De eerste drie kwamen echter nooit echt in het vizier. Jammer want een podiumplaats behoorde tot de mogelijkheden, want tijdens de wedstrijd is mij nooit iemand voorbijgelopen. Een vijfde plaats is degelijk gezien de geleverde trainingsarbeid. Ik trok de afgelopen weken het volume door, de basis is al veel beter dan vorig jaar. Daar waar we vorige jaren in deze periode kozen om al weerstand te gaan trainen met ook op het indoorseizoen, kies ik nu bewust om verder te blijven bouwen. De marge is nog groot dus gaan we de sterkte van mijn uithouding en kracht maximaal proberen te benutten deze winter. Dit zal nog belangrijk zijn tijdens het lange zomerseizoen. Vandaag kwam ik voor het eerst dit seizoen aan de bak indoor, in Gent. Aangezien dit een verplicht nummer was voor school, opteerde ik voor deelname aan de 3000m. Niet mijn voorkeursafstand, maar momenteel is dit de beste keuze. Hierdoor kon ik het gewenste volume trainen en toch een prikkel doen. Bovendien was het ook ontspannend aangezien het niet belangrijk was. Ik besloot mij daarom niet te mengen in het gedrum vooraan en af te wachten. Dit bleek echter moeilijker dan voorzien. Er waren enorm veel positiewissel en ik ben duidelijk niet gewoon om alert te lopen en te duwen wanneer nodig. Bovendien verliep het heel traag. Met doorkomsten in 2'57" en 6'02" kon ik een scherpe eindtijd waarop ik stiekem hoopte, wel vergeten. Op vierde ronde van het einde zette ik mij op kop, juist wanneer ik dacht dat ik de laatste ronde op kop kon aanvatten, maakte ik een tactische blunder. Ik wou even het tempo drukken om dan fors aan te zetten. Maar zag niet dat er vanuit baan 2, twee atleten aan het komen waren. Ze sneden mij, bij het luiden van de bel, de pas af, waardoor ik fors moest remmen. De eerste atleet zette snedig aan en de nummer twee liet meteen een gat dat rap 20m werd. Op het voorlaatste rechte stuk kon ik hem opnieuw voorbij en zette mijn spurt in. Uiteindelijk kreeg ik de grote kloof nog bijna dicht. Ik strandde op 7 hondersten. Jammer, maar het was maar een training, dus echt veel belang hecht ik er niet aan. Het gevoel was immers goed, dit na een zware trainingsweek. Mijn tijd bedroeg 8'41"73. Niet slecht, maar gezien het verloop is een tijd rond de 8'25" zeker mogelijk. Komende week staat een lactaattest op het programma en wordt de nadruk gelegd op trainingsarbeid. Binnen een tweetal weken kom ik dan nog in actie in Meeuwen op de jaarlijks speedrun, waar ik mij wil meten met de nationale top. Tijdens de 5km hoop ik op een mooie tijd en plaats. Groeten, Andreas Veldloop Arendonk 11/23/2010
Afgelopen zondag kwam ik aan de start in Arendonk op de korte cross. Normaal was Roeselare het doel, maar door een stevige trainingsweek van een kleine 130km, beslisten we woensdag om het toch maar op een trainingswedstrijd te houden dichter bij huis. Arendonk was een goede keuze aangezien het niet zo druk is als Roeselare en ik nadien nog zou kunnen trainen overdag. De wedstrijd zelf is kort samen te vatten. Bij de start zat ik een aantal plaatsen te ver. Voor mij vielen enkele kleine gaten, ik aarzelde wat om op te schuiven en de vogels waren gaan vliegen. Ik had goede benen, maar deed er te weinig mee, ik liet een beetje begaan waardoor de kloof groter werd. De laatste 400m voelde ik mijn derde plaats bedreigd en zette daarom wat aan. Toen merkte ik dat ik nog veel reserve had, ik kon tot de finish blijven versnellen, maar kon de leiders niet meer inhalen. Na de wedstrijd was het gevoel overwegend positief, de conditie is in stijgende lijn. Voorlopig heb ik echter moeite om anaeroob te lopen, waardoor ik niet echt kan knokken tijdens de wedstrijd. Al beschouw ik dat als iets goed aangezien hoog tempo kan lopen zonder echt in het rood te gaan. Komende week zal er voor het eerst wat anaerobe capaciteit getraind worden. Zondag start ik in Tilburg op de korte cross. Dommelloop 2010 11/15/2010
Gisteren trad ik aan in de cross van Neerpelt, het werd een training in functie van de rest van het seizoen. Na een zware trainingsweek, waarin ik bovendien zaterdag nog een zware krachttraining en duurloop had. Ik stond dus zoals gepland allesbehalve fris aan de start hoewel ik mij gerecupereerd voelde. Ik startte vlot en nam het initiatief in de aanvangsfase. Daarna zakte ik weg tot een zevende plaats, al was dit wel bewust aangezien ik wat schrik had krampen te krijgen in mijn kuiten. Er moest immers vier keer per ronde stevig geklommen worden, ik drong niet aan in het midden van de wedstrijd. In de slotronde kwam ik opnieuw in mijn ritme, besloot het risico op krampen te nemen en versnelde. Ik liep nog gemakkelijk naar de 5de plaats. Perste er nog een spurt van 300m uit, maar strandde nipt achter de 4de. De slotfase gaf mij dan ook het nodige vertrouwen aangezien er nog veel snee op mijn versnelling zat. Hoewel daar op training zeker nog niet op geoefend is. Komende weken staan wat korte crossen op het programma. In Roeselare en Tilburg zal ik starten, voor december is nog geen planning opgemaakt. Kans zit er in dat ik die maand gebruik om te trainen en de examens voor te bereiden. |
RSS Feed